Το διαμέρισμα βρίσκεται σε διώροφο συγκρότημα διαμερισμάτων της δεκαετίας του ‘70, σε κεντρικό δρόμο της Γλυφάδας. Το ακανόνιστο τεθλασμένο περίγραμμα του διαμερίσματος είναι αποτέλεσμα της έντονης και πολύπλοκης διαμερισματοποίησης του αρχικού εσωτερικού του.
Η κάτοψη επανασχεδιάστηκε ριζικά γιατί οι λειτουργικές ανάγκες του διαμερίσματος άλλαξαν. Στο νέο πρόγραμμα η κάτοψη οργανώνεται σαν ενιαίος και ελεύθερος χώρος και το όριο του δημόσιου με το ιδιωτικό γίνεται πιο δυσδιάκριτο.
Ο χώρος της διημέρευσης, η κουζίνα, ο ξενώνας-καθιστικό και η κρεβατοκάμαρα μετατρέπονται από ακριβώς προκαθορισμένα δωμάτια σε πεδία που το ένα επικαλύπτει το άλλο.
Με αυτό τον τρόπο οι δημόσιοι και ημιδημόσιοι χώροι του διαμερίσματος αρθρώνονται προς δύο κάθετες κατευθύνσεις και τέμνονται στην καρδιά του σπιτιού. Στην τομή αυτή τοποθετείται ένα ελεύθερο πρίσμα το οποίο εμπεριέχει βασικές λειτουργίες, ενώ οργανώνει και υπαινίσσεται τους παρακείμενους χώρους.
Ο κύριος ιδιωτικός χώρος της κρεβατοκάμαρας προκύπτει στο άκρο του διαμερίσματος σαν μέρος μιας νοητής περιοχής και γίνεται να απομονωθεί με το κλείσιμο συρόμενων πανέλων.
“Όλες οι επιφάνειες που ορίζουν το αρχικό κέλυφος (δάπεδα, τοίχοι, οροφές) αντιμετωπίζονται με τη λογική της μονοχρωμίας, ενοποιώντας την υπάρχουσα διασπασμένη γεωμετρία”.
Στη συνθήκη αυτή το κεντρικό πρίσμα λειτουργεί σαν ένα ελεύθερο μαύρο κουτί, που το σχήμα του και η παρουσία του είναι απολύτως ορισμένα. Πρόκειται για ένα δίπολο έντασης τόσο χρωματικά όσο και γεωμετρικά.
Η επιλογή για το γενικό φωτισμό του δημόσιου χώρου είναι ένα σύστημα από προβολείς σε κρεμαστές ράγες που σχηματίζουν σταυρό και διατρέχουν όλο το διαμέρισμα, δημιουργώντας ένα δεύτερο επίπεδο ενοποίησης. Ο φωτισμός στους υπόλοιπους χώρους και στις δευτερεύουσες λειτουργίες είναι διακριτικός και περιγραφικός.
“Το φλύαρο κέλυφος του διαμερίσματος στη Γλυφάδα λειτούργησε σαν εφαλτήριο μιας γεωμετρίας αλληλοκαλυπτόμενων σχημάτων”.
Αυτή η λογική οδήγησε σε ένα σχεδιασμό που δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες χώρου, όχι χρησιμοποιώντας σκληρά όρια και διαχωρισμούς, αλλά μέσα από την ώσμωση και τη συνύπαρξη.
English Description: An 100 m² apartment, located in a 70s two-story complex in Glyfada, Athens, Greece, redesigned by Plaini and Karahalios Architects
The apartment is located in a two-story complex of the 70s, at a central street of the suburb of Glyfada. The dense and complicated layout of the original apartment resulted in a very irregular outline.
The arrangement was reshuffled and the layout was completely redesigned to address the new needs and functions that emerged. With the new program the general plan is organized as an open cohesive space in which the limits between public and private are dissolved. The living area, the kitchen, the guest room and the bedroom are transformed from precisely defined rooms to overlapping fields.
“The public and semi-public areas of the apartment are articulated towards two directions and are intersected at the heart of the apartment”.
A freestanding prism is placed at this exact concurrence. The prism contains basic functions and at the same time organizes and suggests the adjacent areas. The bedroom, the main private space, is located at the edge of the apartment as part of a larger enclave that can be isolated with the use of sliding panels.
All the surfaces that define the original envelope (floors, walls, ceilings) are dealt with a monochromatic approach, in an effort to unify the fragmented geometry. On the other hand the freestanding prism is treated as a black box, the shape and presence of which are clearly defined. The presence of these two conditions leads to a dipole of tension both in terms of color and geometry.
“The principal lighting design choice for the public areas is a system of suspended rails with spotlights that creates a cross and travels throughout the space”.
This also serves as a secondary treatment of unification. The lighting for the secondary functions and the rest of the areas is descriptive and complimentary.
The busy envelope of the apartment in Glyfada became the springboard to a geometry of overlapping shapes. This geometrical principle led to a design approach that suggests that different spatial conditions can emerge not only by firm limits and separations but also by diffusion and co-existence.