Ένα διαμέρισμα 105 τ.μ. στην περιοχή της πλατείας Μαβίλη, αρχικού σχεδιασμού του αρχιτέκτονα Ιάσονα Ρίζου, το 1958, επανασχεδιάστηκε από το γραφείο A/RTH architecture και την αρχιτέκτονα Χριστίνα Μαϊστρέλη. Η ολική ανακαίνιση και δημιουργία ενός σύγχρονου διαμερίσματος που θα ανταποκρινόταν στις αισθητικές και λειτουργικές απαιτήσεις των νέων ιδιοκτητών, διατηρώντας στοιχεία μνήμης της αρχιτεκτονικής του ’60, ήταν το ζητούμενο στο συγκεκριμένο έργο.
Το ρετιρέ οροφοδιαμέρισμα νότιου προσανατολισμού τριών όψεων, χαίρει πλεονεκτικής θέας με οπτικό πεδίο τόσο προς Υμηττό όσο και προς Λυκαβηττό. Στο διαμέρισμα έζησαν τα μέλη μια πενταμελούς οικογένειας από το 1958 έως το 2019, χωρίς να επέμβουν στην αρχική λειτουργική ή αισθητική του μορφή.
“Διατηρήθηκε η αρχική διάταξη της κάτοψης, σχεδιασμού του Ι. Ρίζου, με λειτουργική οργάνωση Π γύρω από τον πυρήνα κλιμακοστασίου-ανελκυστήρα της πολυκατοικίας”.
Η απρόσκοπτη πρόσβαση στην περιμετρική βεράνταόλων των κύριων χώρωνκαι του άμεσου ηλιασμού, που πρόσφερε η συγκεκριμένη διάταξη, ήταν ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την καθημερινή λειτουργία των νέων ιδιοκτητών.
Οι λειτουργικές επεμβάσεις που έγιναν αποσκοπούσαν στην αναβάθμιση του χώρου με σύγχρονους όρους και στην ανάδειξη των στοιχείων ενδιαφέροντος του διαμερίσματος. Η κατάργηση του τοίχου της κουζίνας μπαίνοντας από την κύρια είσοδο, ενοποιεί λειτουργικά το χώρο και κατευθύνει το βλέμμα σε ένα άνοιγμα με θέα τον αστικό ορίζοντα, διαχέοντας το φως στο εσωτερικό.
Η κατάργηση του χαρακτηριστικού διαχωρισμού της σαλονοτραπεζαρίας της δεκαετίας του ’60, δημιούργησε έναν ενιαίο χώρο καθιστικού, επιτρέποντας τη διάχυση του φωτός σε όλους τους χώρους του διαμερίσματος.
Οι επιπλέον παρεμβάσεις στην αρχική διαρρύθμιση του διαμερίσματος αφορούσαν στην ενοποίηση του παλιού δωματίου υπηρεσίας με το δεύτερο υπνοδωμάτιο και στην εξασφάλιση περισσότερων αποθηκευτικών χώρων.
Η διαχρονική υλικότητα της κουζίναςμε φυσική δρυ, λευκή λάκα και μάρμαρο Διονύσου συνδιαλέγεται με το χαρακτηριστικό navyblue χρώμα του σπιτιού, που μέσα από την αντίθεση και την ένταση που δημιουργεί, λειτουργεί σαν συνδετικό στοιχείο με τα υπόλοιπα φυσικά υλικά.
“Στο ένα υπνοδωμάτιο χρησιμοποιείται καρυδιά και καθρέφτης για δημιουργία νέων αποθηκευτικών χώρων παίζοντας με την υλικότητα και την αντανάκλαση του βλέμματος”.
Το δεύτερο υπνοδωμάτιο, ενοποιημένο με το πρώην δωμάτιο υπηρεσίας, λειτουργεί ως παιδικό δωμάτιο και γραφείο, ενώ στο μπάνιο έγινε πλήρης αναδιάταξη, με χρήση λευκού χτιστού πάγκου από τσιμεντοκονία και μαύρου ανάγλυφου κεραμικού πλακιδίου.