Το έργο, που ανέλαβε η αρχιτεκτονική ομάδα της Γεωργίας Κότσαρη και της Ευτυχίας Παπαθανασίου, αφορά την ανακαίνιση υφιστάμενου ισόγειου διαμερίσματος στην περιοχή του Παπάγου, τοποθετημένου στο βάθος του οικοπέδου, με πρόσβαση από την πιλοτή και άμεση επαφή με το πράσινο.
Βασική επιθυμία των χρηστών ήταν η δημιουργία ενός χώρου που να καλύπτει πλήρως τις λειτουργικές τους ανάγκες, αλλά κυρίως να τους προδιαθέτει θετικά για καθημερινή κατοίκηση — ενός διαμερίσματος που να ενισχύει την αίσθηση άνεσης, ροής και οικειότητας. Το έργο επιχειρεί να αναδείξει πώς οι περιορισμοί ενός υφιστάμενου κελύφους μπορούν να μετατραπούν σε αφορμή για αρχιτεκτονική έκφραση και ουσιαστική εμπειρία κατοίκησης.
Συνθετική προσέγγιση
Χαρακτηριστικό των διαμερισμάτων της εποχής (τέλη δεκαετίας ’80), είναι η κατακερματισμένη κάτοψη, η οποία οδηγεί σε μικρούς και σκοτεινούς χώρους. Η σχεδιαστική προσέγγιση έθεσε ως προτεραιότητα το διάχυτο φυσικό φως, τη σαφή ροή μεταξύ των χώρων και την ενίσχυση της λειτουργικότητας.
“Κεντρική συνθετική κίνηση αποτέλεσε η κατάργηση του διαδρόμου που διαχώριζε το καθιστικό από τους πιο εσωτερικούς χώρους (υπνοδωμάτιο, κουζίνα, χώρο υγιεινής)”.
Η επιλογή αυτή επέτρεψε την ενοποίηση καθιστικού και κουζίνας, δημιουργώντας έναν ενιαίο, φωτεινό χώρο καθημερινής ζωής. Στο όριο των δύο χρήσεων σχεδιάστηκε μια νέα νησίδα, η οποία λειτουργεί ως ενδιάμεση ζώνη πολλαπλών χρήσεων: τραπεζαρία, χώρος εργασίας και επιφάνεια προετοιμασίας φαγητού. Η νησίδα λειτουργεί ως πόλος συνάντησης και κοινωνικοποίησης, τοποθετημένος στην καρδιά του διαμερίσματος.
Χωρική μνήμη και υλικά
Η εφαρμογή διαφορετικών δαπέδωνεπιτρέπει τη διατήρηση της μνήμης της παλιάς κάτοψης, ενώ παράλληλα επισημαίνει διακριτά τις διαφορετικές χρήσεις: τον ενιαίο χώρο καθιστικού–κουζίνας και τη ζώνη που οδηγεί στο υπνοδωμάτιο και τον χώρο υγιεινής.
“Η αναδιαμόρφωση των ορίων μεταξύ υπνοδωματίου και χώρου υγιεινής επέτρεψε τον σχεδιασμό ενός πιο άνετου και λειτουργικού μπάνιου, ανταποκρινόμενου στην επιθυμία των χρηστών για μεγαλύτερο εμβαδόν”.
Η επένδυσή του με φωτεινά πλακίδια ενισχύει την αίσθηση φωτεινότητας και ευρυχωρίας. Οι συνολικές σχεδιαστικές επιλογές οδήγησαν σε αύξηση της λειτουργικότητας του διαμερίσματος, επιτρέποντας τη δημιουργία επιπλέον αποθηκευτικών χώρων σε όλα τα δωμάτια.
Ροή και κατασκευαστικές λύσεις
Οι καμπύλες γραμμές στα τελειώματα των επίπλων και στις ενώσεις των υλικών ενισχύουν την αίσθηση συνέχειας και ροής στον χώρο. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η μελέτη ήταν τα εμφανή υδραυλικά περάσματα στην οροφή, σε συνδυασμό με το χαμηλό ελεύθερο ύψος. Η επιλογή πολυκαρβονικού υλικού για τη δημιουργία μιας φωτεινής, επισκέψιμης κατασκευής που καλύπτει τις εγκαταστάσεις, οδήγησε σε ένα ανάλαφρο αποτέλεσμα, τόσο οπτικά όσο και κατασκευαστικά.
Η κατασκευή ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό το ίχνος του παλιού διαδρόμου, ενώ ταυτόχρονα εκτείνεται πέρα από αυτό, συνδέοντας όλους τους χώρους του διαμερίσματος και σηματοδοτώντας βασικές λειτουργίες, όπως την κύρια είσοδο, την κουζίνα και το καθιστικό. Παράλληλα λειτουργεί ως φωτιστικό σώμα με ρυθμιζόμενη ένταση, προσδίδοντας ενιαία ατμόσφαιρα και ενισχύοντας τη συνολική χωρική συνοχή.
Η ανακαίνιση δεν επιδιώκει την πλήρη διαγραφή του παρελθόντος, αλλά τη δημιουργία ενός νέου στρώματος κατοίκησης, όπου η μνήμη, η λειτουργία και η εμπειρία συνυπάρχουν. Το διαμέρισμα επανασυστήνεται ως ένα συνεχές, φωτεινό και ευέλικτο πεδίο καθημερινής ζωής.
English description: Architects Georgia Kotsari& Eftychia Papathanasiou undertook the renovation of an existing ground floor apartment in the Papagos area, located at the back of the plot, with access from the pilotis and direct contact with greenery.
The users’ main desire was to create a space that would fully meet their functional needs, but above all would predispose them positively to everyday living — an apartment that would enhance the feeling of comfort, flow, and intimacy. The project attempts to highlight how the limitations of an existing shell can be transformed into an opportunity for architectural expression and a meaningful living experience.
A characteristic feature of apartments from that period (late 1980s) is their fragmented floor plan, which results in small, dark spaces. The design approach prioritized natural light, clear flow between spacesand enhanced functionality.
This choice allowed for the integration of the living room and kitchen, creating a single, bright space for everyday life. At the boundary between the two functions, a new island was designed, which functions as a multipurpose intermediate zone: dining area, workspace, and food preparation surface. The island serves as a meeting and socializing hub, located in the heart of the apartment.
Spatial memory and materials
The use of different flooringallows the memory of the old floor plan to be preserved, while at the same time clearly marking the different uses: the open-plan living room-kitchen and the zone leading to the bedroom and bathroom.
“The reconfiguration of the boundaries between the bedroom and the bathroom allowed for the design of a more comfortable and functional bathroom, responding to the users’ desire for more space”.
The use of light-colored tiles enhances the feeling of brightness and spaciousness. The overall design choices led to an increase in the functionality of the apartment, allowing for the creation of additional storage space in all rooms.
Flow and construction solutions
The curved lines in the furniture finishes and material joints enhance the sense of continuity and flow in the space. One of the most important issues that the study had to address was the visible installations on the ceiling, combined with the low ceiling height. The choice of polycarbonate material to create a light, accessible structure covering the installations led to a lighting result, both visually and structurally.
The construction largely follows the outline of the old corridor, while at the same time extending beyond it, connecting all the rooms in the apartment and marking key functions such as the main entrance, the kitchen, and the living room. At the same time, it functions as a lighting fixture with adjustable intensity, creating a unified atmosphere and enhancing the overall spatial cohesion.
The renovation does not seek to completely erase the past, but to create a new layer of habitation where memory, function, and experience coexist. The apartment is reintroduced as a continuous, bright, and flexible field of everyday life.