Ένα τυπικό διαμέρισμα της μεταπολεμικής Αθήνας, στην περιοχή των Ιλισίων, μεταμορφώθηκε από τους αρχιτέκτονες Γιάννη Καραχάλιο και Ελισάβετ Πλαΐνη, ιδρυτές του γραφείου Plaini and Karahalios Architects, σε μια minimal κατοικία που θυμίζει γκαλερί, με μοντέρνα διαρρύθμιση και έπιπλα σαν design γλυπτά και έργα Τέχνης -ζωγραφικής και φωτογραφίας- στους τοίχους.
Το διαμέρισμα σχεδιάστηκε το 1965 σε σχήμα Γ με δύο διακριτές και οριοθετημένες πτέρυγες των δημόσιων και των ιδιωτικών χώρων. Ο ανασχεδιασμός του επικεντρώνεται στην ώσμωση των δύο πτερύγων και το σταδιακό πέρασμα από το δημόσιο στο ιδιωτικό μέσα από μεταβάσεις και καδραρίσματα.
Εκείνο που άλλαξε ήταν ο μεταξύ τους συσχετισμός, η ενίσχυση του κοινόχρηστου χαρακτήρα και η κανονικοποίηση της γεωμετρίας. Οι ενδιάμεσοι υποχώροι που κατακερμάτιζαν το διαμέρισμα καταργούνται. Η περιοχή διημέρευσης ενοποιείται και η μετάβαση προς την κουζίνα γίνεται μέσα από μια ξύλινη παύση που φιλοξενεί την τραπεζαρία. Αντίστοιχα τα δύο από τα τρία δωμάτια καδράρονται μέσα στον δημόσιο χώρο επηρεάζοντας το βαθμό της ιδιωτικότητας τους.
Με αυτό το σκεπτικό οι τοίχοι του διαμερίσματος είναι λευκοί και λειτουργούν σαν καμβάς για την τέχνη. Η επιλογή του λευκού είναι απόλυτη σε κάθε έκφανση της κατασκευής, από την κουζίνα και το λουτρό ως τα δωμάτια. Το ξύλο είναι το μόνο υλικό που έχει σημαντική παρουσία αφού ως δάπεδο διαπερνάει όλο το διαμέρισμα και αποκτά τρισδιάστατη παρουσία μόνο στο κατώφλι μετάβασης προς την κουζίνα, δημιουργώντας άλλο ένα καδράρισμα. Το χρώμα και η όποια άλλη υλικότητα είναι αποτέλεσμα της προσωπικής έκφρασης και απαντάται στα έπιπλα, τους πίνακες αλλά και στην πιο χωρική εκδήλωση της, το ροζ λουτρό των ξένων.
English description: In the heart of Ilisia, Plaini and Karahalios Architects have transformed a 1970s apartment into a modern residence. Originally designed with an L-shaped layout, the apartment featured separate wings for public and private spaces.
The recent redesign artfully blends these areas, creating a smooth transition from intimacy to sociability through clever frames and transitions. While retaining the original layout, each function now interacts in new ways, emphasizing the public element and refining the overall geometry.
The living area is unified and the transition towards the kitchen is realized through a wooden pause that hosts the dining table. In a similar manner two of the three defined rooms are framed within the common area affecting their privacy levels.
This condition of openess stems from the owner’s affinity to contemporary art and the understanding of space as a field of change and fluidity. In this view the walls of the apartment are painted white, as a canvas for art. The choice of white is absolute in all facets of the construction, from the kitchen and the bathroom to every single room.
It is transformed into a three dimensional entity as the threshold to the kitchen, creating yet another frame of space. Color and any other materiality is the result of personal expression, either with furniture, art objects or its most spatial manifestation, the pink guest bathroom.