«BLeisure Travel» και επαναπροσδιορισμός των τουριστικών καταλυμάτων

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η πανδημία αποτέλεσε παγκόσμια πρόκληση και μια ευκαιρία για να επαναπροσδιοριστούν οι προτεραιότητές μας, οι στόχοι μας, αλλά και η σχέση μας τόσο με τη φύση και το αστικό περιβάλλον, όσο και με το χώρο κατοικίας μας και τον επαγγελματικό μας χώρο.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας, η σχέση γραφειακού χώρου και μέσων εργασίας πέρασε μέσα από πολλές επαναδιαπραγματεύσεις. Προκειμένου η οικονομία να μπορέσει να κάνει επανεκκίνηση, μετά το «παγωμένο» διάστημα του lockdown, τη λύση έδωσε η τεχνολογία με την ενεργοποίηση σε ευρεία κλίμακα της τηλεργασίας, των τηλεδιασκέψεων και των αυτοματισμών, μεταβάλλοντας τα μέσα και τη φύση εργασίας πολλών επαγγελμάτων.

Η αρχιτεκτονική έπρεπε να ακολουθήσει την τάση αυτή και να προσφέρει λύσεις μέσα από τον επανασχεδιασμό των χώρων εργασίας αλλά και την εύρεση εναλλακτικών χώρων με δυνατότητα αναπροσαρμογής ανά πάσα στιγμή. Η μετατρεψιμότητα αυτών των χώρων έγινε μια από τις μεγαλύτερες ανάγκες. Το εργασιακό περιβάλλον δεν θα πρέπει πια να είναι στατικό. Αντίθετα οδηγούμαστε σε ένα ρευστό (fluid) πλαίσιο που ενσωματώνει τη δυνατότητα πολλαπλών αλλαγών, στο οποίο κυρίαρχης σημασίας θα είναι οι υπαίθριοι χώροι, οι εξώστες και τα φυτεμένα δώματα, ώστε να δίνεται η δυνατότητα για την τόσο πολύτιμη δημιουργική «απρογραμμάτιστη επαφή» καθώς και την επαφή με κάθε τρόπο με τη φύση.

Ο κλάδος του τουρισμού δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστος από αυτήν την τάση. Πολλοί είναι αυτοί που εγκαταλείπουν τη δουλειά στο γραφείο για μια πιο ευέλικτη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και το αποτέλεσμα αυτού είναι το Bleisure travel, δηλαδή ο συνδυασμός της εργασίας και της αναψυχής (business and leisure). Οι  ψηφιακοί νομάδες και οι εργαζόμενοι με ημι-ευέλικτα ωράρια εργασίας συνηθίζουν να συνδυάζουν την επαγγελματική τους ζωή με τον χρόνο των διακοπών. Έτσι ολοένα και περισσότερο συναντάμε άτομα που εργάζονται εκτός του τυπικού εργασιακού χώρου στον κατάλληλο διαμορφωμένο χώρο μιας ξενοδοχειακής μονάδας.

Η αρχιτεκτονική πρόκληση είναι η δημιουργία του τέλειου περιβάλλοντος για μια ξεκούραστη μέρα εργασίας αλλά και αναψυχής. Η μέθοδος σχεδιασμού ενός τέτοιου ξενοδοχείου απαιτεί συνδυαστικές και ευέλικτες λύσεις και κυρίως τη διαχείριση των εσωτερικών χώρων, ώστε να είναι σε απόλυτη συνεργασία με τους εξωτερικούς. Κύριο χαρακτηριστικό του θα πρέπει να είναι η ελεύθερη ροή μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού περιβάλλοντος και η δυνατότητα εργασίας δίπλα ή και μέσα στους χώρους αναψυχής του καταλύματος, έχοντας όμως εξασφαλίσει την προστασία από τα στοιχεία της φύσης (ήλιο, βροχή, αέρα).

Ο σχεδιασμός χώρων πολλαπλών χρήσεων με ευελιξία που να μπορούν ανά πάσα στιγμή να προσαρμόζονται στις ανάγκες των επισκεπτών είναι επίσης απαραίτητος. Οι εγκαταστάσεις θα πρέπει να είναι τέτοιες, ώστε να μπορεί εύκολα ένας χώρος να μετατραπεί σε αίθουσα συνεδριάσεων- τηλεδιάσκεψης ή ακόμα και σε ένα ολοκληρωμένο γραφείο.

Τέλος, πέρα από την ανάγκη δημιουργίας ενός όμορφου και ευέλικτου περιβάλλοντος εργασίας, υπάρχει και η ανάγκη της επαφής του επισκέπτη με τον τόπο τον οποίο επισκέπτεται. Η αλληλεπίδραση των χώρων του καταλύματος με το εξωτερικό περιβάλλον είναι υποχρεωτική και θα πρέπει να επιτυγχάνεται στον μέγιστο βαθμό μέσω του σωστού προσανατολισμού του κτιρίου και λαμβάνοντας υπόψιν τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής. Η δημιουργία χώρων που παρέχουν ανεμπόδιστη θέα προς τα αξιοθέατα της γύρω περιοχής αλλά και η ενσωμάτωση στοιχείων της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του τόπου στο σχεδιασμό του καταλύματος θα μεταφέρουν την αίσθηση του τόπου στον επισκέπτη, ακόμα και αν δεν καταφέρει να τον επισκεφτεί.

Άρθρο της Δώρας Βασιλοπούλου | Διπλ. Αρχ. Μηχανικού | Εταιρεία Delta Engineering – Σύμβουλοι Μηχανικοί | Τομέας Μελετών & Αδειοδοτήσεων Ιδιωτικών  Έργων

Πηγή κεντρικής φωτογραφίας: Από εδώ