Το κτίριο της Σχολής Μηχανικών Αεροσκαφών διαμορφώνεται, από την αρχιτέκτονα Κατερίνα Δανελάκη, ως ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπου η αρχιτεκτονική σύνθεση αντλεί έμπνευση από την τεχνολογική ακρίβεια και τη λογική της μηχανικής. Ο όγκος του κτιρίου προκύπτει από τη διαδοχή καθαρών γεωμετριών. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε δύο βασικούς άξονες: μεταλλικές επιφάνειες που αντανακλούν το περιβάλλον φως και συμπαγείς, από εμφανές σκυρόδεμα, με έντονη πλαστικότητα μέσω των σκιάσεων.
Οι κατακόρυφες περσίδες και οι εναλλαγές ανοιγμάτων δημιουργούν μια δυναμική όψη που μεταβάλλεται με τo φυσικό φως και την εποχική βλάστηση. Στο εσωτερικό, οι χώροι οργανώνονται γύρω από έναν κεντρικό άξονα κυκλοφορίας με μία μικρή εσωτερική αυλή με φυσικό φως και φύτευση, που εξασφαλίζει την οπτική σύνδεση προς το εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό τοπίο.
“Τα εργαστήρια διπλού ύψους, οι αίθουσες διδασκαλίας και τα γραφεία επικοινωνούν οπτικά μεταξύ τους, ενισχύοντας τη διαφάνεια, τη συνεργασία και την αίσθηση ανοιχτότητας”.
Η υλικότητα του έργου εκφράζει τον χαρακτήρα της σχολής: εμφανές σκυρόδεμα, μεταλλικά στοιχεία και υαλοστάσια συνδυάζονται με φυσικούς τόνους και ανεπιτήδευτες υφές, αποδίδοντας έναν χώρο τεχνικά αυστηρό αλλά παράλληλα ανθρώπινο. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση εστιάζει στη συνάντηση τεχνολογίας και φύσης — ένα κτίριο που αποπνέει ακρίβεια και ισορροπία, εκφράζοντας τη λογική της αεροναυπηγικής μέσα από την καθαρότητα της μορφής και τη διαφάνεια του χώρου.