Το μαγευτικό Laguna Coast Resort στη Νάξο συνδυάζει την ενορχηστρωμένη ομορφιά της φύσης με την ανθρώπινη δημιουργία

Στη περιοχή Laguna, της Νάξου, πραγματοποιείται ένα από τα μεγαλύτερα έργα ανάπλασης στις Κυκλάδες. Πρόκειται για την περιοχή στη δυτική ακτή της Νάξου, τον λόφο της Στελίδας, μέσα στην οποία κυριαρχεί ο φυσικός βιότοπος- laguna που φιλοξενεί πλήθος σπάνιων πτηνών όπως φλαμίνγκο. Παράλληλα, αυτή η περιοχή αποτέλεσε κέντρο, του παλαιότερου γνωστού οικισμού στο κεντρικό Αιγαίο.

Μάλιστα, σύγχρονη επιστημονική έρευνα ανέδειξε την παρουσία τόσο σύγχρονων ανθρώπων (homo sapiens) αλλά και παλαιολιθικών ανθρώπων – Neanderthals σε αυτό το μέρος. Ταυτόχρονα, επικρατούν τέτοιες συνθήκες που ευνόησαν στην ανάπτυξη σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Έτσι, γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για έναν τόπο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, ο οποίος είναι κρίσιμο να προστατευτεί αλλά και να αναδειχθεί.

Το Laguna Coast Foundation αλλά και ο ιδρυτής του, κ. Αντώνης Πιτταράς, έχουν έτοιμάσει ένα σύνολο δράσεων σε αυτή τη κατεύθυνση, με στόχο τη προστασία της λίμνης, της τοπικής πανίδας και χλωρίδας, καθώς και την ανάδειξη της περιοχής αλλά και συνολικά της Νάξου και των τοπικών προϊόντων της.

“Βασικός πυλώνας της ανάδειξης της περιοχής αποτελεί το Laguna Coast Resort, ένα ξενοδοχειακό κατάλυμα που σχεδιάστηκε από το γραφείο Modulus Architecture, έχοντας ως στόχο την ανάδειξη της ελληνικής φιλοξενίας πάντα με γνώμονα την ένταξη και τον σεβασμό, αυτού του ξεχωριστού, φυσικού τοπίου”.

Πρόκειται για ένα έργο στο οποίο η επαφή με τη φύση συμβαδίζει με την πολυτέλεια και διακατέχεται από το πνεύμα του slow living, που επιτρέπει στον επισκέπτη να απολαύσει, χωρίς περισπασμούς τη θέα προς στον αρχαίο λόφο ή προς το ηλιοβασίλεμα πάνω από τον ορίζοντα της θάλασσας, ενώ ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με την γαστρονομική κουλτούρα του νησιού.

Όταν ξεκίνησε η συνεργασία της αρχιτεκτονικής ομάδας με τον κ. Πιτταρά, για το έργο υπήρχε ήδη μια αρχική μελέτη με οικοδομική άδεια αποτελούμενη από έξι νέα κτίρια και ένα υφιστάμενο. Έπειτα από συζήτηση με τον πελάτη, αποφάσισαν να ακολουθήσουν την οικοδομική άδεια ως έχει, όσον αφορά τα κελύφη των κτιρίων, καθώς τα χρονικά πλαίσια που χρειαζόταν να τηρηθούν ήταν ιδιαίτερα απαιτητικά.

Έτσι, ο συνολικός σχεδιασμός του εξωτερικού χώρου αλλά και η πλήρης αναδιαμόρφωση των εσωτερικών των κτιρίων, σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό της ταυτότητας και της αισθητικής του έργου αποτέλεσαν τον κύριο στόχο των αρχιτεκτόνων.

Έπειτα από μελέτη αυτού του μοναδικού τόπου, θέλησαν να μεταφέρουν σε ένα βαθμό τη χωρική εμπειρία της ζωής πλάι στην λίμνη εντός του οικοπέδου. Τρία ρηχά στοιχεία νερού, οργανικού σχήματος χωροθετήθηκαν σε κομβικά σημεία. Το πρώτο τοποθετήθηκε στην είσοδο του συγκροτήματος και πριν την είσοδο στα κτίρια κοινόχρηστου χαρακτήρα, με στόχο τον προϊδεασμό του επισκέπτη για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στη συνέχεια.

Το δεύτερο τοποθετήθηκε μπροστά από τα παραπάνω με στόχο, η εκτόνωση του εστιατορίου και του χώρου υποδοχής να γίνεται γύρω από αυτό και τέλος, το τρίτο και αρκετά μεγαλύτερο από τα δύο προηγούμενα, τοποθετήθηκε στην καρδιά του συγκροτήματος ανάμεσα σε τρία από τα κτίρια δωματίων.

Το νερό που θα χρησιμοποιηθεί για αυτά τα υγρά στοιχεία θα είναι θαλασσινό, αφαλατωμένο καθώς δεν υπήρξε πρόθεση να επιβαρυνθεί το σημαντικό ζήτημα έλλειψης νερού στα νησιά των Κυκλάδων. Οι δραστηριότητες και οι χώροι στάσης κοντά στο υδάτινο στοιχείο, θα δίνουν στον επισκέπτη της αίσθηση της χαλάρωσης, και ταυτόχρονα, αυτά τα στοιχεία θα συμβάλλουν στην βελτίωση του μικροκλίματος και στον φυσικό δροσισμό του συγκροτήματος.

“Με στόχο την πλήρη αξιοποίηση του εξωτερικού χώρου, τοποθετήθηκαν χρήσεις για υπαίθριες δραστηριότητες όπως γυμναστήριο, ένας χώρος με ξυλόφουρνο και ένας κοινόχρηστος χώρος για εκδηλώσεις ο οποίος θα λειτουργεί και ως χώρος καθιστικού”.

Σκληρά δάπεδα σχεδιάστηκαν σε θέσεις που ορίζουν τους βασικούς εξωτερικούς χώρους στάσης και δραστηριοτήτων του συγκροτήματος, στην είσοδο του συγκροτήματος, στο εστιατόριο, στους ιδιωτικούς χώρους εκτόνωσης των κατοικιών, στον χώρο του υπαίθριου γυμναστηρίου, στην πλατεία των εκδηλώσεων και στον χώρο του ξυλόφουρνου.

Αυτά, είναι είτε από υλικό σε γήινες αποχρώσεις, είτε από φυσικά υλικά όπως πέτρα της περιοχής ή ξύλο και ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό τις φυσικές στάθμες του εδάφους, ώστε να χάνονται κατά το δυνατόν τα όρια μεταξύ φυσικού εδάφους και τεχνητής διαμόρφωσης.

“Μονοπάτια, οργανικής μορφής σε χρώμα και υφή που θα προσομοιάζει στο φυσικό έδαφος, παραλαμβάνουν τις κινήσεις, που οδηγούν, από τους πιο δημόσιους χώρους του ξενοδοχείου, προς τα διαμερίσματα όλων των κτιρίων”.

Ταυτόχρονα, έχουν σχεδιαστεί μονοπάτια από ξύλινα πατήματα εντός των στοιχείων νερού, για τη διευκόλυνση των κινήσεων, καθώς και δευτερεύοντα μονοπάτια από πέτρινα πατήματα που οδηγούν σε πιο μικρές γωνιές του οικοπέδου. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνεται μια αποκλιμάκωση των κινήσεων από τον δημόσιο προς τον ιδιωτικό χώρο ενώ παράλληλα, χάνονται τα όρια, κατά το δυνατόν περισσότερο, μεταξύ μονοπατιών και φύτευσης.

Όλες οι υπαίθριες διαμορφώσεις, που αφορούν την κίνηση μέσα στο συγκρότημα, πραγματοποιούνται με ομαλό τρόπο, χωρίς τη χρήση κλιμάκων, επιτρέποντας την κίνηση, μέσα σε αυτό, σε όλους, και ταυτόχρονα, επιτυγχάνεται η ελάχιστη δυνατή παρέμβαση στο φυσικό ανάγλυφο του οικοπέδου.

Οι είσοδοι των διαμερισμάτων, στα περισσότερα από αυτά, μεταφέρθηκαν στην πίσω πλευρά σε σχέση με την θέα προς τη θάλασσα, και οι πίσω αυλές που διαμορφώνονται από τα μονοπάτια, περιγράφονται και ορίζονται από διάτρητα τοιχεία τα οποία φτάνουν μέχρι το ύψος του ματιού, έτσι ώστε και να επιτυγχάνεται η ιδιωτικότητα των δωματίων, αλλά ταυτόχρονα να περνάει το φυσικό φως προς τα δωμάτια. Αυτά τα τοιχεία δημιουργούνται από πήλινα διάτρητα τούβλα, τύπου κλωστρά, σε γήινες αποχρώσεις.

“Τα διαμερίσματα χωρίστηκαν σε δύο βασικές κατηγορίες. Σε αυτά που έχουν προσανατολισμό και θέα προς τη θάλασσα και στα πιο εσωτερικά”.

Στα διαμερίσματα της πρώτης κατηγορίας τοποθετήθηκαν μικρές κολυμβητικές δεξαμενές με στόχο την παροχή μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας πλήρους ιδιωτικότητας. Στην άλλη κατηγορία ανήκουν τα διαμερίσματα που βρίσκονται γύρω από την κεντρική «λίμνη» των οποίων οι αυλές «επιπλέουν» πάνω από αυτήν δίνοντας μια ξεχωριστή αίσθηση στον επισκέπτη.

Στους εσωτερικούς χώρους, όπως ήταν και το ζητούμενο από τη πλευρά του πελάτη, δόθηκε ύφος γειωμένης πολυτέλειας και ταυτόχρονα μια αίσθηση οικειότητας που θα κάνει τον επισκέπτη να νιώθει σαν στο σπίτι του. Οι χώροι σχεδιάστηκαν ώστε να παρέχουν μεγάλη άνεση με μία σύγχρονη προσέγγιση, αφήνοντας μερική, οπτική επαφή από το καθιστικό προς το δωμάτιο ή από το δωμάτιο προς το λουτρό.

Το σύνολο των κατασκευών εντός των δωματίων είναι custom made με στόχο να δίνουν την αίσθηση της μοναδικότητας αλλά και να αξιοποιούν στο μέγιστο τις δυνατότητες του χώρου. Τα υλικά και τα χρώμα είναι επιλεγμένα με ιδιαίτερη φροντίδα, σε γήινες και απαλές αποχρώσεις, όπως είναι τα δρύινα ξύλα, ή τοπικά μάρμαρα τα οποία λαξεύτηκαν από ντόπιους μαρμαροτεχνήτες αλλά με μια πιο σύγχρονη προσέγγιση.

Στοιχεία & Συντελεστές έργου:

Τίτλος έργου: Laguna Coast Resort, Τυπολογία: Ξενοδοχειακό κατάλυμα, Τοποθεσία: Νάξος – Κυκλάδες – Ελλάδα, Αρχιτεκτονική μελέτη: Modulus Architecture, Ομάδα μελέτης: Βασιλική Δερμιτζάκη – Κατερίνα Στρίκη / Μαγιάκη – Κατερίνα Τσιτσιβά, Επιφάνεια: 2.000 τ.μ., Έτος μελέτης: 2025, Κατάσταση: Υπό κατασκευή, Κείμενο παρουσίασης: Modulus Architecture, Τρισδιάστατες απεικονίσεις: DUEE STUDIO